Political Science and International Relations (Eng)

Oyun ve oyuncak, bireylerin zihinsel, duygusal ve bedensel açıdan gelişmelerini sağlayarak toplumsal hayata hazırlanmalarında önemli işlevlere sahiptir. Bireyin ideal yurttaş formuna getirilmesi, denetlenmesi ve değişen koşullar doğrultusunda yeniden biçimlendirilmesini sağlar. Bireylerin içinde bulunduğu topluma, sosyo-ekonomik koşullara zamana, mekana bağlı olarak oyun ve oyuncak yeniden yapılandırılır. Kimi zaman milli eğitim aracı olarak işlev görür, kimi zaman propaganda aracı olur. Milli kimliği oluşturan ortak mitlerin, tarihsel belleğin ve kültürün önemli bir parçasıdır. Oyun ve oyuncak, milli kimliği besler, şekillendirir. Antik çağlardan günümüze kadar sürekliliklerini korumaları sayesinde milli kimliğin gelecek nesillere aktarımını sağlar. Bireylerin nasıl oyunlar oynadıkları, hangi oyuncaklara sahip oldukları, ne tür kurallar çerçevesinde hareket ettikleri içinde yaşadıkları toplum ve milli kimlikler hakkında bilgi verir.
Bu çalışmada milli kimliğin inşasında oyun ve oyuncağın işlevinin incelenmesi hedeflenmiştir. Bu inceleme için savaş dönemleri seçilmiştir. Savaşlar, etnik duyguların ateşleyicisidir, yurttaşların bağlılık duygularını güçlendirir ve gelecek nesiller için mit kaynağı olarak milli kimlik inşa sürecine önemli katkılarda bulunurlar. Savaşlarla beraber toplumsal hayatın her alanı etkilenir, ideolojik değişimler, kurulan yeni ortaklıklar, yeni düşmanlar, oyun mekanlarının, oyun ve oyuncakların da kaçınılmaz olarak dönüşüm geçirmesine neden olur. Bu çalışmada I. Dünya Savaşı ve II. Dünya Savaşı arası dönemde savaşın aktörü olan ülkelerde çocuk oyun ve oyuncaklarının geçirdiği değişim incelenmiştir. Kurşun askerlerin tarih sahnesine nasıl çıktığı, savaş sırasında oyuncak ayıların nasıl asker ayılara dönüştüğü, tankların, savaş gemilerinin, savaş uçaklarının oyunlara nasıl dahil olduğu, İngiliz çocuklarının Alman gemilerini batırma oyunları, Hitlerin yüzünün hedef tahtası olarak kullanıldığı oyunlar gibi somut örneklere yer verilerek milli kimliğin inşa sürecinde oyun ve oyuncağın işlevinin anlatılması amaçlanmıştır.

1970’ler itibariyle küresel ölçekte emek piyasası ve refah devletinde yaşanan dönüşümler sosyal politika anlayışında önemli değişikliklere neden olmuştur. Devletin istihdam sağlayamadığı, yoksulluk sorununa çözüm bulamadığı, sosyal politika arayışlarının söz konusu olduğu bu dönemde “girişimcilik” referans noktası olarak seçilmiştir. Yoksullar için bu referans noktasını tetikleyeceğine inanılan mikro kredi de “sosyal politika açmazından görünüşteki çıkış yolu” olmuştur (Adaman & Bulut, 2007, s.244).
Bu çalışmada, bir sosyal politika aracı olarak görülen mikro kredinin kadın girişimciliği ile ilişkisinin ortaya konması amaçlanmıştır. Bu ilişkiden hareketle, “girişimciliğin kadınlaşması” kavramsallaştırması yapılmıştır. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde, girişimciliğe dayanan sosyal politika anlayışı ve bu bağlamda mikro kredi ele alınmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde Türkiye Grameen Mikrofinans Programı’ndan mikro kredi alan kadınlar üzerinde yapılan bazı araştırmaların bulguları incelenmiştir. Üçüncü bölümde bu araştırmaların bulgularından yola çıkarak “girişimciliğin kadınlaşması” kavramı ortaya konmuştur.
Anahtar Kelimeler: Kadın Girişimciliği, Mikro Kredi, Girişimciliğin Kadınlaşması, Yoksulluk, Sosyal Politika.

Özet Post-Fordist dönemde bilgi ve iletişim teknolojilerindeki gelişmelerle birlikte iş, hayatın her alanına yayılmıştır. Gece yarısı çalan telefon, acilen yanıtlanması gereken mail çalışanları her an artı değer yaratmaya zorlamaktadır. Özel hayat ve iş arasındaki sınırlar kaybolmuştur. Çalışanlardan rekabetçi olmaları, bürokrasiden kaçınmaları, risk almaları, belirsizliklere ve değişen koşullara uyum sağlamaları beklenmektedir. Esneklik, bu beklentilerin tek kelimeyle özetlendiği bir kavram olarak karşımıza çıkmaktadır. Teknolojinin her an her yerde çalışmaya uygun bir altyapı sunması bilişim sektöründe çalışanlar için zaman ve mekan mefhumunu ortadan kaldırmaktadır. Fordist dönemin belli bir saat aralığında belli bir mekanda çalışan işçi imajı yerini bilgi, belge, yazılım gibi maddi olmayan mallar üreten ve 7/24 erişilebilir olması istenen beyaz yakalılara bırakmıştır. Bu çalışmada, bilişim sektöründe esnek çalışma konusu ele alınmıştır. Çalışmanın verileri, 8 Kasım 2016-1 Ağustos 2017 tarihleri arasında, İstanbul'da bilişim sektöründe çalışan 20 kişiyle yapılan derinlemesine görüşmelerden sağlanmıştır. Çalışmada, bu görüşmelerin bulguları paylaşılmış, esnekliğin bu sektörde ne anlama geldiği, hangi veçhelere sahip olduğu ortaya konmuştur. Christian Fuchs'un Google'da çalışan yazılım mühendislerini ve Hintli yazılım mühendislerini konu alan araştırmaları incelenerek bu çalışmanın bulguları ile bağlantılar kurulmuş, benzerlikler ve farklılıklar vurgulanmıştır. Çalışmanın sonucunda bilişim sektöründe esnekliğin, zamanın, mekanın, çalışanın kendisinin ve çevresinin esnekliği gibi çeşitli veçhelere sahip olduğu görülmüştür. Zamanın esnekliği, çalışanın işe ayıracağı zaman diliminin esnekliği değil, işin hayatın her alanına yayılması anlamına gelmektedir. Emek-zaman sadece iş yerinde geçen süreyle, yazılan kod satırıyla, üretilen doküman sayfasıyla sınırlı olmamaktadır. Gayri maddi emeğin değeri, emek-zaman ile ölçülememektedir. Mekanın esnekliği,-uygun altyapı olduğu sürece-işin sınırlarının ofis dışına taşmasına neden olmaktadır. Çalışan, kendini ve çevresini esnek tutmaya çalışmaktadır. Çalışanın, değişen teknolojiye uyum sağlamak için sürekli yeni şeyler öğrenmek, denemek, farklı işlere, ortamlara uyum sağlamak zorunda olması üzerinde ciddi baskı yaratmaktadır. Yeni iş imkanları yakalamak, bağlantılar kurmak ve iş ağını geniş tutmak da çalışanları çevrelerini esnek hale getirmeye itmektedir. Sektörde belirsiz süreli sözleşmeli, taşeron ya da freelance gibi sözleşme tipleriyle, farklı ölçekteki firmalarda, farklı pozisyonlarda çalışanlar, esnekliği çeşitli boyutlarda deneyimlemektedir. Örneğin bazı çalışanlar, güvencesiz çalışma koşullarına sahip bir prekaryadır. Bazı çalışanları da görece ayrıcalıklı konumları, yüksek ücretleri nedeniyle Engels'in mühendisler, marangozlar gibi profesyonel meslek sahiplerini "aristokrat işçi" olarak nitelendirdiği şekilde değerlendirmek mümkün olmaktadır. Çalışanların esnekliğe karşın geliştirdiği çeşitli taktikler ve mücadele yöntemleri bulunmaktadır. Bu taktikler ve mücadele yöntemleri de çalışmanın çıktıları arasında yer almaktadır.

Bu çalışmada, Balıkesir Postası gazetesinde yer alan Demokrat Parti (DP) haberleri taranarak Balıkesir DP Örgütü’nün etkinlikleri, taşra ve merkez arasındaki ilişki ve gündelik siyaset incelenmiştir. Balıkesir Postası, Balıkesir DP İl Örgütü’nün yayın organı işlevi görmüştür. Gazetede başta DP ile ilgili haberler olmak üzere hem ülke gündeminden hem de yerel gündemden haberler yer almaktadır. Gazete, aynı zamanda DP İl Örgütü’nün duyuru kanalı işlevini üstlenmiştir. DP’ye üye olanların isimleri, DP taşra örgütlerinin açılışları, sünnet törenleri, yardımlaşma sandığı, eşya piyangosu gibi yardımların ve etkinliklerin duyuruları da yapılmıştır. Balıkesir Postası, şikâyet kanalı olarak da kullanılmıştır.
Balıkesir Postası’nda yapılan inceleme 1947 yılı Temmuz ayından 1950 yılı Haziran ayına kadar geçen dönemi kapsamaktadır. Ülke gündemindeki gelişmeler ve bu gelişmelerin Balıkesir Postası’na yansımaları, Balıkesir DP Örgütleri’nin bu gelişmeler karşısındaki tutumları analiz edilmiştir. Bu analiz sonucunda “DP-CHP çekişmesi”, “alay ederek iktidarsızlaştırma”, “halkın sözcüsü olma”, “parti değiştirme” ve “taşradan merkeze bakmak” temaları ortaya çıkmıştır. CHP iktidarının köylülere yönelik politikaları, görevini kötüye kullanan CHP’li memurlar, CHP’nin halka temas etmemesini vurgulayan haberler DP-CHP arasındaki çekişmesinin sıkça gazeteye yansıyan yönleri olmuştur. Başta Balıkesir CHP Örgütleri’nin liderleri olmak üzere hükümet temsilcileri ve Balıkesir CHP milletvekilleri alay edilerek iktidarsızlaştırılan figürler olarak karşımıza çıkmıştır. Gazetede, CHP’nin “keyfi” uygulamalarına sıkça yer verilmiş, bu uygulamalar genellikle köylülerin ağzından aktarılmıştır. Balıkesir DP Örgütleri’nin dönemin en etkili şikayet iletme kanalı olan dilekçelerin ve telgraflara yazılmasına da aracılık ettiği görülmüştür. Gazetede öne çıkan haberlerden biri de “parti değiştirmeler”dir. CHP’den istifa edip grup halinde veya bireysel olarak DP’ye geçenler gazetede duyurulmuştur. Balıkesir’de yapılan DP toplantılarına, kongrelere ve mitinglere de gazete de sıkça yer verilmiştir. Bu etkinliklerde genel merkezde alınan kararlar ve ülke gündemindeki gelişmeler aktarılmıştır.
Balıkesir Postası’nda yer alan haberler merkezdeki siyasetin taşraya da yansıdığını göstermektedir. Taşranın gündelik siyaseti merkez tarafından şekillenmektedir. Balıkesir DP Örgütü’nün ileri gelenleri merkezle taşra arasında iletişimi kurmakta ve kaynaklara erişime aracılık etmektedir.

In Post-Fordist era, with the development of ICT, labour as a practice has expanded and occupied all areas of life. This new form of labour called “digital labour” has become the definition of our epoch. A midnight telephone call or an urgent mail in need of immediate reply may force a worker to create a surplus value. The boundaries between work and private life are blurred. Employees are expected to be flexible, competitive and to take risks, avoid bureaucracy. Surveillance and control mechanisms have pervaded every aspect of life. The new form of power exerted on employees by employers has changed from face to face contact to an electronic one. The electronic cage, such as cameras, electronic entrance systems, working time calculation programs have substituted the iron cage of bureaucracy. Employees are struggling against flexibility, precarity, deskilling with different tactics and strategies such as slow down, quitting. Yet, measures such as individual employment contracts and/or performance systems prevent workers from struggling together.
This study aims to answer the questions below : How do employees in ICT sector feel the effects of new capitalism? What are the tactics and strategies of employees to avoid exploitation and unremunerated labour? What is the place of Turkey in ICT sector? For example, is Turkey a cheap labour pool like India? In order to find answers to such questions, a qualitative research will be conducted by using in-depth interviews with employees who work with/without having employee contract and/or subcontract in different companies in Istanbul, Turkey.

Bu çalışmada, İstanbul’da bilişim sektöründe günümüzde biçimlenen emek süreçleri, emek süreci teorisinden hareketle incelenmektedir. Bu amaçla, İstanbul’da çalışan 13 kadın 11 erkek 24 bilişim emekçisiyle Kasım 2016-Şubat 2018 tarihleri arasında derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Görüşmelerden elde edilen veriler, esneklik, vasıfsızlaşma, güvencesizlik, denetim, rıza, direniş ve toplumsal cinsiyete dayalı iş bölümü temaları üzerinden analiz edilmiştir.
Fordist dönemin belli bir saat aralığında belli bir mekânda çalışan işçi imajı baskın olmaktan çıkmış; yerini gayri maddi mallar üreten ve 7/24 erişilebilir olan beyaz yakalılara bırakmıştır. Teknolojinin her an her yerde çalışmaya uygun bir altyapı sunması bilişim sektöründe çalışanlar için zaman ve mekân mefhumunu ortadan kaldırmaktadır. Bilişim emekçileri, esnekliği, istihdam, zaman ve mekân boyutlarında deneyimlemektedir. Aynı zamanda kendilerini ve iş çevrelerini esnek tutma baskısı hissetmektedir. Bilişim emekçileri vasıfsızlaşma süreciyle de karşı karşıyadır. Yedek işgücü ordusu tehdidi, esnekliğin yarattığı güvencesizlik, emeklerinin görünmezliği gibi çeşitli açılardan güvencesizlik yaşamaktadırlar. Emek süreçleri, doğrudan, teknolojik, bürokratik ve ideolojik olmak üzere çeşitli yöntemlerle denetime tabi tutulmaktadır. Performans kaygısı, sorumlu otonomi, görece yüksek ücretler, emekçilerin rıza göstermesine etken olsa da emekçiler, “mış gibi yapmak”, emeği görünür kılmak gibi çeşitli taktik ve direnişler sergilemektedir. Bilişim sektöründe toplumsal cinsiyete dayalı iş bölümü yapılmaktadır. Erkekler, teknik alanlarda ve yönetici kademelerde yer alırken; kadınlar sabır, detaycılık, iletişim gibi nitelikler gerektiren ve teknik olmayan alanlarda yoğunlaşmaktadır.
Sektörde farklı sınıfsal konumlara mensup emekçilerin yer almaktadır. Ancak tüm emekçiler farklı boyutlarda da olsa, esnekliği, güvencesizliği, vasıfsızlaşmaya yönelik eğilimi ve denetim baskısını deneyimlemekte; bazı durumlarda rıza göstermekte ve bazı durumlarda da direniş sergilemektedir.
Anahtar kelimeler: Emek süreci, esneklik, vasıfsızlaşma, güvencesizlik, denetim, toplumsal cinsiyete dayalı iş bölümü.

Rusya'nın konumu bakımından önemi, onu Avrasya bölgesindeki merkez güç haline getirmiştir. Bu yüzden, üstlenmesi gereken rol ve bu doğrultuda yapması gerekenler stratejik açıdan önem taşımaktadır. Dugin, Rusya'nın Atlantikçi yapının üstünlüğünü kabul etmeyişi, kendi dinamikleri içinde gelişmesinin gerekliliğini ortaya koymuştur. Rusya'nın jeopolitik değerlendirmesi yeni bir imparatorluğun kuruluşuyla daha net anlaşılabilecektir.Yazara göre, Rusya öncelikle yakın çevre devletlerini yeniden kazanmalı ve Doğu Avrupa ile ilişkilerini ilerletmelidir. Rusya'nın temelde ne tür bir yol izlemesi gerektiği verilmiş, kurulması gereken Avrasya İmparatorluğunun yetkin olabilmesi için dış ilişkilerinde neler yapması gerektiği üzerinde durmuştur.

This article investigates the influence of the institutions that aim to foster democracy in Europe, such as the European Union, European Court of Human Rights and Venice Commission on political party closure cases in Europe, through a comparative study on the Democratic Society Party (DTP) decision in Turkey and the Batasuna decision in Spain. Adopting the theory of communicative action, the arguments presented by the judges in the related reasoned decisions are analysed according to three categories: utility; values; and rights. It is argued that the European norms and principles constitute the main strand of justifications; hence, the European institutions have a considerable right-based influence on national courts.

Bu makale, Avrupa Komşuluk Politikası’nda uluslararası göç olgusunun bir güvenlik konusuna dönüştürülmesini Kopenhag Okulu’nun Güvenlikleştirme Teorisi çerçevesinde incelemektedir. 2003-2015 yılları arasında Avrupa Komisyonu’nun (2011 ve sonrasında AB Dış İlişkiler ve Güvenlik Politikası Yüksek Temsilcisi ile birlikte) yazdığı İletişim Belgeleri’ndeki söylem mercek altına alınarak uluslararası göçün AKP içindeki inşa süreçleri güvenlik ekseninde değerlendirilmektedir. AKP söyleminde farklı zamanlarda tercih edilen yasadışı ve düzensiz göç/göçmen, mülteci krizi gibi ifadelerin nasıl oluştuğu ve ne şekilde güvenlik sorunu haline getirildiği çalışmanın odak noktalarını oluşturmaktadır. Güvenlikleştirme söyleminin göç politikaları ile ilgili konuların geleneksel politika alanından olağan politika oluşturma prosedürlerinin dışında ele alınabildiği acil durum politikasına aktarılmasını kolaylaştırmak için bilinçli olarak kullanıldığı varsayımına dayanan bu çalışma, Avrupa Birliği’nin uluslararası göçe karşı alabileceği olağan üstü politika önlemlerinin bu ifadeler aracılığıyla meşrulaştırıldığı iddiasını savunmaktadır.